Национализам је тешко срање!
Распад Југославије памтим по томе да сам месец дана пре пуцњаве дошао из Загреба са тренинга код мог учитеља Кунг Фуа Славка Трунтића. Био сам шокиран вестима да се заратило и да више не могу ићи у Загреб. Био сам тамо, ишао улицама, био на тренинзима и нисам уопште приметио некакво ратно стање. Ни данас не схватам зашто се заратило. Како се то десило на пречац, са ким смо то живели педесет година у братству и јединству...
Данас када видим мржње на усташе и четнике диже ми се коса на глави. Све се ради по истом сценарију. Ложе се будале оне примитивне, површне које прогутају све што им се сервира. Ја не могу да заборавим мобилизације, кукњаве мајки, плач деце, мирис запаљених кућа, црне барјаке. Не могу да заборавим уплашене младиће из Словеније и Хрватске који су самном били на одслужењу војног рока. Никоме ништа није било јасно. Не могу да заборавим она бацања цвећа са мостова на тенкове који су кренули у рат. Мучне су то сцене које те прогањају. Сада када видим ове разне мамлазе у Хрватској и Србији како шире примитивизам осетим презир. Због таквих мамлаза дешавају се ратови. Господо наложени, овог пута нећемо да идемо у смрт због вас имбецила који кварите пријатељства, сарадње, који рушите мостове, који серете по цео дан о национализму. Ложите се на фудбал и кварите га вашим кретенским навијањима. Фудбал је споредна ствар а ви од те игре правите политичке бљузготине.
Да ли треба опет да се убијамо? Да гарави, блатњави и усмрђени на положајима гледамо псе рата како износе из кућа замрзиваче, телевизоре, фрижидере, намештај и то одвозе шлеперима. Такве су онда у Србији дочекивали као јунаке. Све је то после продавано по бувљацима. Музичке линије које сте тада куповали су биле крваве. Пси рата су постали јунаци а борци су се вратили уморни, сјебани, уништени психички и скапавају ко последња беда. И зато кад видим ове моје србе како свирају курцу по друштвеним мрежама дође ми да узмем палију и бијем по лудој глави док не пропишају. Исто то требају нормални људи да ураде и у Хрватској. Ја нећу да прихватам овај Шешељевски тренд да је нормално мрзети Хрвате. Нисам тако васпитан, не могу да будем говно само зато што има неко друго говно у Хрватској које се понаша као говно у Србији. Ни онда није смео да се догоди рат али ту су добри људи направили грешку што су ућутали и уплашили се битанги и бараба.
Шешељизам вам је помрачио умове, све се дешава слично као деведесетих. Кошкања, урлања, прећења итд. Потпуно исти фолклор, методологија и процес паљења фитиља. Национализам је тешко срање! Море терајте се у вражију матер сви! Сјебали сте ми младост усраним ратом, сад хоћете и ове средње године да ми уништите маму ли вам ону ненормалну.
Ја не гледам више нације, тражим човека као сарадника, пријатеља без обзира која је нација, вера. Не желим да се претворим у монструма који мрзи. Доста је било мржње. Па та мржња нам је покопала младост, пролила сузе, крв... Не смемо дозволити да нас поново изманипулишу ова политичка говна.
Ви који хушкате на рат сте проклетиње, демонска чељад која режи и квари животе другима. Говна једна...
Данас када видим мржње на усташе и четнике диже ми се коса на глави. Све се ради по истом сценарију. Ложе се будале оне примитивне, површне које прогутају све што им се сервира. Ја не могу да заборавим мобилизације, кукњаве мајки, плач деце, мирис запаљених кућа, црне барјаке. Не могу да заборавим уплашене младиће из Словеније и Хрватске који су самном били на одслужењу војног рока. Никоме ништа није било јасно. Не могу да заборавим она бацања цвећа са мостова на тенкове који су кренули у рат. Мучне су то сцене које те прогањају. Сада када видим ове разне мамлазе у Хрватској и Србији како шире примитивизам осетим презир. Због таквих мамлаза дешавају се ратови. Господо наложени, овог пута нећемо да идемо у смрт због вас имбецила који кварите пријатељства, сарадње, који рушите мостове, који серете по цео дан о национализму. Ложите се на фудбал и кварите га вашим кретенским навијањима. Фудбал је споредна ствар а ви од те игре правите политичке бљузготине.
Да ли треба опет да се убијамо? Да гарави, блатњави и усмрђени на положајима гледамо псе рата како износе из кућа замрзиваче, телевизоре, фрижидере, намештај и то одвозе шлеперима. Такве су онда у Србији дочекивали као јунаке. Све је то после продавано по бувљацима. Музичке линије које сте тада куповали су биле крваве. Пси рата су постали јунаци а борци су се вратили уморни, сјебани, уништени психички и скапавају ко последња беда. И зато кад видим ове моје србе како свирају курцу по друштвеним мрежама дође ми да узмем палију и бијем по лудој глави док не пропишају. Исто то требају нормални људи да ураде и у Хрватској. Ја нећу да прихватам овај Шешељевски тренд да је нормално мрзети Хрвате. Нисам тако васпитан, не могу да будем говно само зато што има неко друго говно у Хрватској које се понаша као говно у Србији. Ни онда није смео да се догоди рат али ту су добри људи направили грешку што су ућутали и уплашили се битанги и бараба.
Шешељизам вам је помрачио умове, све се дешава слично као деведесетих. Кошкања, урлања, прећења итд. Потпуно исти фолклор, методологија и процес паљења фитиља. Национализам је тешко срање! Море терајте се у вражију матер сви! Сјебали сте ми младост усраним ратом, сад хоћете и ове средње године да ми уништите маму ли вам ону ненормалну.
Ја не гледам више нације, тражим човека као сарадника, пријатеља без обзира која је нација, вера. Не желим да се претворим у монструма који мрзи. Доста је било мржње. Па та мржња нам је покопала младост, пролила сузе, крв... Не смемо дозволити да нас поново изманипулишу ова политичка говна.
Ви који хушкате на рат сте проклетиње, демонска чељад која режи и квари животе другима. Говна једна...
Коментари
Постави коментар